Ik fiets door Australië voor Stichting Kinderziekenhuizen van Oranje

Ik heb het geluk dat ik gezond ben — iets wat ik niet voor lief wil nemen. Elke dag kan mijn lichaam doen wat het moet doen: bewegen, herstellen en doorzetten. Dat is geen vanzelfsprekendheid, want niet iedereen krijgt die kans.

Daarom wil ik mij inzetten voor Kinderziekenhuizen van Oranje. Voor kinderen voor wie gezondheid geen gegeven is, maar een dagelijkse realiteit van vechten, hoop houden en sterk zijn — vaak sterker dan wij ons kunnen voorstellen.

In maart maak ik die inzet tastbaar door 1500 kilometer te fietsen door Australië, op Tasmanië. Een fysieke en mentale uitdaging met zo’n 15.000 hoogtemeters, waarbij ik bewust mijn eigen grenzen opzoek om aandacht en steun te vragen voor kinderen die dagelijks met veel grotere uitdagingen leven.

Deze tocht draait voor mij niet om presteren, maar om betekenis. Om laten zien dat je met heel weinig kunt leven en je toch compleet kunt voelen. Dat echte kracht niet zit in wat je hebt, maar in wat je geeft.